Een eigen terras, een gedeeld uitzicht
Een opener tuinconcept dat ruimtelijke samenhang zoekt, met bewuste keuzes over privacy.
Een gelijkvloers terras met een haag rondom biedt iets heel herkenbaars: een duidelijke eigen plek, afgeschermd van de buren. Bij een appartementsgebouw is dat een begrijpelijke wens. Toch wil ik soms een andere mogelijkheid onderzoeken: wat als de terrassen samen één grotere tuin vormen, zonder hun eigenheid helemaal te verliezen?
Een beschutte zitplek met een ruimer uitzicht
Een plantenstrook verzacht de overgang, terwijl het zicht over de tuin openblijft.
In dit concept blijven korte hagen tussen de terrassen staan. Ze beperken de zijdelingse inkijk en geven de tuintafel een beschutte plaats. Vooraan maakt de gesloten haag plaats voor een zachtere overgang met beplanting. Daarachter ligt de gemeenschappelijke tuin.
Vanuit de woning kijk je daardoor verder dan de grens van je eigen terras. De beplanting, bomen en open ruimte vormen een landschap waarvan verschillende bewoners kunnen genieten. De tuin voelt ruimer dan elk afzonderlijk stukje buitenruimte.
Dat vraagt wel een doordachte indeling. Ik leg een gemeenschappelijk wandelpad liever op afstand van de private zitplekken. Ook een gedeelde bank krijgt een plaats waar ze niet rechtstreeks op iemands tuintafel uitkijkt.
Meer samenhang betekent ook iets prijsgeven
Terugkerende beplanting verbindt de terrassen met de architectuur en de gedeelde buitenruimte.
Deze openheid zal niet iedereen aanspreken. Wie volledige visuele afzondering verwacht, krijgt hier een ander voorstel. Een lage plantenstrook biedt nu eenmaal niet dezelfde afscherming als een gesloten haag.
Voor een projectontwikkelaar is dat een reële afweging. Een aantrekkelijk tuinbeeld alleen volstaat niet: toekomstige bewoners moeten begrijpen welke privacy behouden blijft en waar bewust meer openheid ontstaat. Ook het beheer van de gedeelde beplanting verdient duidelijke afspraken.
Daarom bekijk ik in mijn ontwerpaanpak zowel het geheel als het uitzicht vanuit elke woning en zitplek. Dit concept past niet bij ieder gebouw of iedere bewonersgroep. Maar waar die verwachtingen aansluiten, kan het een interessante keuze zijn: een eigen terras dat deel uitmaakt van een grotere tuin.
Bespreek jouw woonproject met mij. Ik onderzoek graag waar beschutting en gedeelde ruimte elkaar kunnen versterken.
Wout De Clerck — tuin- en landschapsarchitect voor ontwerp, aanleg en onderhoud.
Een gedeelde zitplek krijgt een eigen plaats in de tuin, op afstand van de private terrassen.
Bronnen en verder lezen
Departement Omgeving — Ontwerpen van toekomstbestendige en gezonde woonomgevingen, onderdeel 4.3 ‘Drempelruimtes’, vanaf p. 52. Over geleidelijke overgangen tussen private en gedeelde ruimte.
Woonin — Ontwerpen voor ontmoeting, 17 januari 2025. Over ontwerpen met aandacht voor zowel ontmoeting als privacy.